Titel

Zomaar een titel,


Waarom zitten alle mensen toch net met hun kruin boven de stoelen uitgestoken in de trein.
Waar zit het gevoeld voor de mensen om weer in beweging te treden of zijn de feesjes waar muziek word gepresenteerd door een dj niet meer om te dansen.


Zomaar een afzonderlijk geval,


Waarom zitten de mensen toch altijd zo ongehoord te oordelen over iemand die iets doet in de buurt van hun wat hun verstoord in de stilte waar zij denken recht  op te hebben.
Welke gevoelens draagt iemand dan uit en weet diegene wel welke richting dit als gevolg kan hebben, degene waarvoor ze uiteindelijk zo bang voor zijn.


Zomaar iets over angst,


Wat ik nu opschrijf zal morgen niet gelezen worden in kranten of op tablets en android phoons maar misschien besluit ik zelf wel over een paar jaar dat het tijd is om iets te printen op zwart papier.
Waar bent u het meest  in u element en waar zullen ze het morgen nou weer over hebben op het acht uur journaal.


Zomaar iets geinproviseerd,


Dit woord komt nog niet voor in de digitale wereld, dat zou leuk zijn als iemand zijn hele leven wijdt aan het bedenken van "codes" die door geen enkele machine worden herkent.
Dit is geschreven voor iemand die altijd in mijn gedachte is en dit is ook geschreven omdat ik moet onthouden wat ik snel vergeet zodra ik de hoek omgelopen ben.


zondag 15 januari 2012 in de trein van Den Haag naar Amersfoort vroeg ik een meneer die naast mij zat hoe je "wijdt" schrijft.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Workshop: TsnuK (geen kunst)

Spanning & Spelen